„Symfonia barw” to jeden z tych projektów, w których chciałam pozwolić sobie na więcej – na intensywność, bogactwo, sensualność. Pracując w przestrzeni opuszczonego kościoła, zależało mi na stworzeniu kontrastu między chłodem i ciszą miejsca a ciepłem koloru i formy. Chciałam, by dekoracja nie tylko ozdabiała, ale poruszała – była niemal fizycznie odczuwalna.
Sięgnęłam po owoce – granaty, cytrusy – bo niosą w sobie symbolikę życia, zmysłowości, obfitości. Ich obecność obok kwiatów i liści dodała aranżacjom głębi i naturalnej narracji. Zależało mi, żeby całość była jak muzyka – bogata w tony, kontrasty i rytmy. Stąd nazwa „Symfonia barw”.
Dla mnie ten projekt był eksperymentem i celebracją – odwagi, koloru i życia.
