Portret Inka, składa się z dwóch części, które mogą funkcjonować zarówno osobno, jak i w połączeniu - dyptyku. Ukazuje złożoność ludzkiej natury. Kontrast między dwoma paletami barw – fioletami na jednym obrazie oraz turkusami i morskimi odcieniami na drugim – wyraźnie sugeruje, że człowiek nie jest jednoznaczny, nie da się łatwo sklasyfikować ani opisać. Ta gra kolorów podkreśla naszą wielowymiarowość i wewnętrzną sprzeczność.